Ryszard Karol Rosin

Urodził się w Koninie w 1919 roku w rzemieślniczej rodzinie. Ukończył szkołę podstawową i gimnazjum o profilu humanistycznym w Koninie, uzyskując maturę w maju 1938 roku. Należał do Związku Harcerstwa Polskiego i doszedł do stopnia harcerza Rzeczypospolitej i podharcmistrza. Przed 1939 roku przeszedł przeszkolenie wojskowe na Dywizyjnym Kursie Podchorążych Piechoty przy 25 DP w Kaliszu i otrzymał stopień plutonowego podchorążego. Brał udział w kampanii wrześniowej, jako zastępca dowódcy plutonu 29 Pułku Strzelców Kaniowskich w bitwie nad Bzurą i wobronie Warszawy, gdzie został ciężko ranny.

Podczas okupacji niemieckiej, w latach 1940–1945, przebywał w Koninie, gdzie prowadził sklep filatelistyczny i działał w służbach wywiadowczych ZWZ-AK.

Po wojnie, w 1947, osiadł w Łodzi i podjął studia historyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego. Pod kierunkiem prof. Mariana H. Serejskiego w Katedrze Historii Społecznej Starożytności i Średniowiecza napisał pracę magisterską Oblicze ideologiczne Galla Anonima w świetle jego kroniki, a w 1951 uzyskał magisterium filozofii w zakresie historii. Już od 1 listopada 1948 rozpoczął pracę w Katedrze Historii Społecznej Starożytności i Średniowiecza, początkowo jako asystent-wolontariusz, następnie zastępca asystenta i asystent. We wrześniu 1951 został przeniesiony do Zakładu Historii Polski Średniowiecznej i Nowożytnej, kierowanego przez prof. Stanisława F. Zajączkowskiego. Dnia 1 lipca 1953 otrzymał nominację na adiunkta, 23 czerwca 1960 uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawy pt. Ziemia wieluńska w XII–XVI wieku. W 1967 został mianowany starszym wykładowcą, a w 1969 docentem. Od 1973 do 1975 kierował Pracownią Nauk Pomocniczych Historii, a następnie do 1989 Zakładem Nauk Pomocniczych Historii. Wypromował 4 doktorów oraz 44 magistrów.

Był działaczem wielu organizacji naukowych i społeczno-kulturalnych, działał m.in. w Związku Nauczycielstwa Polskiego, Polskim Towarzystwie Historycznym (od 1949), Polskim Związku Filatelistów (1953–2002), Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich. Był członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Filatelistyki, Członkiem Honorowym Okręgu Łódzkiego PTH (1991) i Studenckiego Koła Naukowego Historyków UŁ (1989), Towarzystwa Przyjaciół Ziemi Kutnowskiej (1986), Wieluńskiego Towarzystwa Naukowego. Od 1962 był członkiem, a w latach 1967–1970 zastępcą redaktora naczelnego „Łódzkiego Biuletynu Filatelistycznego”. W latach 1970–1975 był redaktorem naczelnym „Rocznika Łódzkiego”. Od 1997 współpracował przy redagowaniu pierwszych tomów rocznika „Kutnowskie Zeszyty Regionalne”.

Zmarł w Łodzi, pochowany na cmentarzu komunalnym Doły (kwatera XX-22-10).

Głównymi nurtami zainteresowań badawczych Ryszarda Rosina były: dzieje ziem Polski Środkowej w średniowieczu, badania nad zbrodniami Wehrmachtu w 1939 r. na tym obszarze, nurt filatelistyczny kreujący filatelistykę na nową naukę pomocniczą historii. Był redaktorem licznych monografii miast i materiałów z sesji naukowych. Najbardziej znane z jego publikacji to: Słownik historyczno-geograficzny ziemi wieluńskiej w średniowieczu, Warszawa, 1963, Łódź 1423–1823–1973. Zarys dziejów i wybór dokumentów (wraz z M. Bandurką). Łódź. Dzieje miasta, red. R. Rosin, t. 1, Warszawa 1980. Kutno. Dzieje miasta, red. R. Rosin, Warszawa 1984. Zgierz. Dzieje miasta do roku 1988, red. R. Rosin.