Józef Lewandowski
Biografia
Józef Lewandowski, urodzony jako Izaak Lipszyc (ur. 15 sierpnia 1923 w Koninie, zm. 17 listopada 2007 w Sztokholmie), był polskim historykiem specjalizującym się w historii Europy Środkowo-Wschodniej i kwestiach narodowościowych.
Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Związku Radzieckim. We wrześniu 1944 wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego i służył m.in. w Głównym Zarządzie Informacji.
Od 1957 był pracownikiem Katedry Historii Polski w Wojskowej Akademii Politycznej, a w 1958 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim. W 1961 obronił pracę doktorską pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego; w zmienionej wersji ukazała się w 1962 pod tytułem Federalizm. Litwa i Białoruś w polityce obozu belwederskiego XI 1918 – IV 1920.
W 1964 przeszedł na własną prośbę do rezerwy w stopniu majora i został pracownikiem Instytutu Historii PAN. W 1967 opublikował Imperializm słabości: kształtowanie się koncepcji polityki wschodniej piłsudczyków 1921–1926, która miała być podstawą przyszłej habilitacji. W październiku 1969 wyemigrował do Szwecji, gdzie początkowo pracował na Uniwersytecie w Sztokholmie, a od 1972 do przejścia na emeryturę w 1988 na Uniwersytecie w Uppsali.
Od 1970 do 1999 współpracował z paryskimi Zeszytami Historycznymi, w których opublikował 98 tekstów, w tym 17 listów i sprostowań; początkowo używał także pseudonimu Marcin Wyziembło. W swoich artykułach zajmował się bieżącymi zagadnieniami politycznymi oraz historią II Rzeczypospolitej (w tym historią dyplomacji), publikował także recenzje publikacji historycznych.
Archiwum Józefa Lewandowskiego znajduje się w Archiwum Emigracji Biblioteki Uniwersyteckiej w Toruniu. Z małżeństwa z Krystyną Łobodą (1927–2018) miał dwoje dzieci: syna Józefa (ur. 1949) i córkę Różę Zaleską (ur. 1954).
Wybrane publikacje obejmują m.in. Federalizm: Litwa i Białoruś w polityce obozu belwederskiego (1962) i Imperializm słabości: kształtowanie się koncepcji polityki wschodniej piłsudczyków 1921–1926 (1967).