Paulina Hennig-Kloska

Paulina Hennig-Kloska urodziła się 5 października 1977 w Gnieźnie. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, a następnie studia politologiczne - licencjat w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku (1999) i magisterium na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza (2001). Kształciła się również w zakresie analizy finansowej i controllingu na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu (2005).

Przed rozpoczęciem kariery politycznej pracowała jako dziennikarka lokalnej rozgłośni radiowej oraz dyrektor oddziału banku w Gnieźnie. Później związana z sektorem prywatnym, objęła stanowisko dyrektora generalnego w spółce prawa handlowego.

W wyborach parlamentarnych w 2015 uzyskała mandat posłanki VIII kadencji z listy Nowoczesnej w okręgu konińskim. W 2017 została rzecznikiem prasowym partii. W wyborach w 2019 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję z ramienia Koalicji Obywatelskiej. W lutym 2021 opuściła klub KO i Nowoczesną, przechodząc do Polski 2050.

W 2023 po raz trzeci została wybrana do Sejmu z listy Trzeciej Drogi. 12 grudnia 2023 Sejm wybrał ją na urząd ministra klimatu i środowiska w trzecim rządzie Donalda Tuska, a następnego dnia została powołana przez prezydenta. W styczniu 2024 weszła w skład Rady Dialogu Społecznego.

W styczniu 2026 kandydowała na przewodniczącego Polski 2050, przegrywając w drugiej turze. W lutym 2026 wraz z grupą parlamentarzystów opuściła partię, tworząc klub parlamentarny Centrum, a następnie objęła funkcję prezeski stowarzyszenia Centrum Polska. W lipcu 2026 została przewodniczącą partii Unia Centrum, powstałej z połączenia Unii Europejskich Demokratów ze stowarzyszeniem Centrum Polska. Jest mężatką, ma dwie córki.